ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

ΛΕΚΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Ο Γιώργος Λεκάκης γεννήθηκε στο Μόναχο της Γερμανίας, από Έλληνες γονείς μετανάστες, στις 17 Αυγούστου 1964. Μεγάλωσε και σπούδασε εκεί Κοινωνιολογία-Λαογραφία και Δημοσιογραφία.
Ο πατέρας του καταγόταν από μια οικογένεια που ξεκίνησε από τα Σφακιά Κρήτης, πέρασε κυνηγημένη από τους οθωμανούς στην Μονεμβασιά, από εκεί στην Ύδρα όπου πολέμησε πλάι στον Α. Μιαούλη, και εν τέλει εγκαταστάθηκε στον Πειραιά.
Η μητέρα του κατάγεται από το Πλατύ Ημαθίας (όπου έφθασε η οικογένειά της προερχομένη από την Καππαδοκία). Αμφότεροι εγκαταστάθηκαν πια μόνιμα στον Πειραιά, μετά από 20ετή και πλέον «θητεία» στην ξενητειά, ως εργάτες.
Με πατέρα ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Πειραιώς επήρε κι ίδιος τον δρόμο του αθλητισμού από πολύ μικρός. Όσο ήταν στο Μόναχο υπήρξε ποδοσφαιριστής της «Μόναχο 1860» και ερχόμενος στον Πειραιά δεν «περνά» στις εξετάσεις για τον Ολυμπιακό, απογοητεύεται και ασχολείται ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο, ως παίκτης της ΑΕ Πειραιώς και του Ορφέως Κερατσινίου. Παράλληλα ανήκει στην ομάδα στίβου του Πειραϊκού, ως άλτης του ύψους, κατέχοντας μιά απ' τις τρεις καλύτερες πανελλήνιες επιδόσεις στους εφήβους...
Ο απροσδόκητος θάνατος του πατέρα του όμως, τον αναγκάζει να εγκαταλείψει τα πάντα και να αναζητήσει μεροκάματο. Κι αφού το πρωί πήγαινε σχολείο, η δουλειά θα έπρεπε να είναι νυχτερινή. Σκέφτηκε τότε την δουλειά στις εφημερίδες, που ήξερε καλά ότι ήταν νυχτερινή, από τους μετανάστες στην Γερμανία
Από πολύ μικρός στάθηκε τυχερός να μαθητέψει πλάι σε "δασκάλους" της δημοσιογραφίας και του λόγου, όπως ο Δημήτρης Ψαθάς και ο Κώστας Πρετεντέρης, οι οποίοι και τον "έμπασαν" στη δημοσιογραφική οικογένεια. Σ' αυτούς τον είχε γνωρίσει ο θείος του, αδελφός του παππού[1] του, Μιχάλης Α. Μιχαηλίδης, πρώτος πρόεδρος του Πλατέος κι αργότερα πολιτευτής της Αριστεράς και για κάποιο διάστημα εκδότης του περιοδικού "Μπουκέτο". Έτσι, η πρώτη εφημερίδα, στην οποία εργάζεται, ως δόκιμος ακόμη, ήταν "Τα Νέα" (ρεπορτάζ Πειραιά, πλάι στον Γ. Κόμη) και μετά η "Ελευθεροτυπία".
Ολοκληρώνει τις σπουδές του στο Μόναχο και επιστρέφοντας γνωρίζεται με τον Μάνο Λοΐζο, ο οποίος του αλλάζει ριζικά τον τρόπο σκέψεως, γραφής, αλλά και ζωής του. Έτσι μπαίνει σιγά-σιγά και στον χώρο του τραγουδιού.

Ως συγγραφέας

Ο συγγραφέας Γιώργος Λεκάκης έχει γράψει δυο θεατρικά έργα, τα οποία «ανέβηκαν»:
Το  «Μια τρελή ιδέα» (το καλοκαίρι του 1985, από το θίασο Σκηνή Ρεπερτορίου, στο Θεατράκι Καλλιθέας, σε σκηνοθεσία Α. Βαρελόπουλου και Γ. Μιχαηλίδη, μουσική Δ. Μαργετάκη και τραγούδι Αντ. Καλογιάννη), και
το παιδικό μιούζικαλ «Ό,τι ο Ήλιος αγαπά» (τον χειμώνα 1985/86, από την παιδική σκηνή του Ηθογραφικού Θιάσου και του Θιάσου Άλφα, στο «Ααβόρα» της Αθήνας, σε σκηνοθεσία Τ. Λαμπράκου και μουσική Στ. Ουλκέρογλου).
Έχει κυκλοφορήσει τρεις ποιητικές συλλογές :
«Απάνθισμα», που προλόγισε ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός Ντίνος Ηλιόπουλος (εκδ. «Ιωλκός», 1985).
«Γιοχάνεσμπουργκ», που προλόγισε ο συνθέτης Τάκης Μουσαφίρης (εκδ. «Ιωλκός», 1986), που μεταφράστηκε στο εξωτερικό. Η συλλογή αυτή τιμήθηκε με μια σπάνια έκδοση 99 αριθμημένων και υπογεγραμμένων αντιτύπων (εκδ. «Συνέχεια», 1992), στοιχειοθετημένη στο χέρι, από κάσα, με τον παλιό παραδοσιακό τρόπο, τυπωμένη σε επίπεδη πρέσα, με χειροποίητη βιβλιοδεσία, με 4 αυθεντικά χαρακτικά του Κώστα Ανδρέου και ειδικά για την έκδοση αυτή σχεδιασμένο εξώφυλλο, από τον ίδιο τον μεγάλο Έλληνα γλύπτη και χαράκτη, σε πρωτότυπη μεταξοτυπία. Η παρουσίασή του έγινε στη γκαλερί «Αντήνωρ» τον Μάιο του 1995 για να μπορέσει να παραβρεθεί και ο Ανδρέου, ο οποίος ζούσε μόνιμα στο Παρίσι.
Και «Θεοδοσία» (εκδ. «Ιωλκός», 1989).
Σε αυτήν την πορεία του ευτύχησε να γνωρίσει σπουδαίους πνευματικούς ανθρώπους του καιρού του, όπως τον Γιάννη Ρίτσο, τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Δημήτρη Χριστοδούλου, τον Βασίλη Μοσκόβη, τον Κώστα Κινδύνη, τον Γιάννη Κορίδη, κ.ά.
Ακολουθούν δυο βιβλία ιστορικού περιεχομένου:
«Παγκόσμια Ιστορία των Πτήσεων» (εκδ. «Χριστάκη», 1991) και
«Η Θεσσαλονίκη στο Ελληνικό Τραγούδι» (εκδ. «Συνέχεια», 1992).
Η φιλία και η γνωριμία του με τον Ντίνο Ηλιόπουλο έκανε τον τελευταίο να του εμπιστευθεί την επιμέλεια της αυτοβιογραφίας του «Ένας Ηλιόπουλος ονόματι Ντίνος» (εκδ. «Σμυρνιωτάκης»).
Συνεργάσθηκε, γράφοντας κείμενα, για τον δίσκο «Μουσική της Μακεδονίας», τον οποίο μουσικά επιμελήθηκε ο Μιχάλης Τερζής (σειρά «Ρίζες της ελληνικής μουσικής», εταιρεία «Μύθος», 1993), κ.ά.
Επιμελήθηκε πολλές εκθέσεις ζωγραφικής, επωνύμων ζωγράφων, που έγιναν στην αίθουσα τέχνης «Αντήνωρ» (των Αθηνών), μαζί με τον Λουκά Λουκάκη.
Το 1997 κυκλοφόρησε η πρώτη του συλλογή διηγημάτων, με τίτλο «7 φεγγάρια» (από τις εκδόσεις «Έλλην»).
Το 1998 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Ήπειρος, η γωνιά που πέτρωσε στο 5», ένα έργο 640 σελίδων, που κυκλοφόρησε μαζί με 4 cds και ένα cdrom στην κασετίνα με τίτλο «Ήπειρος της πεντατονίας» (από την RiA Music και την Multimedia Education Engineering).
Την άνοιξη του 1999 επιμελήθηκε την ταινία της Ακαδημίας Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης της Ξάνθης. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε σε μια συλλεκτική έκδοση 99 αριθμημένων αντιτύπων το βιβλίο του «Τάματα» (εκδ. «Ίασπις»), μαζί με δυο χαρακτικά που εμπνεύσθηκε από το κείμενο ο Απόστολος Γιαγιάνος και δυο παλαιά αυθεντικά τάματα, στο τέλος του βιβλίου.
Τον Απρίλιο του 2001 κυκλοφόρησε η λαογραφική μελέτη του «Τάματα και αναθήματα» (εκδόσεις «Γεωργιάδη»), με πρόλογο του π. Γεωργίου Μεταλληνού, καθηγητού Θεολογίας στο Παν/μιο Αθηνών, του συγγραφέως Ι. Μ. Χατζηφώτη και του συλλέκτη Λουκά Λουκάκη. Τον Οκτώβριο της ιδίας χρονιάς κυκλοφόρησαν τα «Χρονογραφήματα για την Ελλάδα και τον πολιτισμό» (εκδόσεις «Ερωδιός»), που κατά καιρούς εδημοσιεύθησαν στις εφημερίδες «Αυριανή» και «Θεσσαλονίκη».
Το 2002 κυκλοφόρησε - μαζί με το περιοδικό «Primus» Θεσσαλονίκης – η εργασία του «Νάουσα, η ηρωική πόλις», στην σειρά του περιοδικού «Κρασοπόλεις της Ελλάδος». Η Εργασία κυκλοφόρησε αργότερα και σε ανάτυπο. Την ίδια χρονιά είχε ένα δικό του τηλεοπτικό ένθετο στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» του Γιώργου Παπαδάκη, στην τηλεόραση του Antenna, με τίτλο «Το έθιμο της ημέρας», όπου εξηγούσε και αναφερόταν κάθε φορά στο κρατούν έθιμο της ημέρας προβολής της εκπομπής.
Τον Σεπτέμβριο του 2004 επιμελήθηκε την ακριβή επανέκδοση του «Εγκολπίου Ορθογραφικού Λεξικού» του Ν. Α. Σαράδου, λογιστού του Ζαππείου Παρθεναγωγείου και της κοινότητος Γαλατά, Κωνσταντινουπόλεως, α΄ εκδόσεως το 1924 (που επανεξέδωσαν οι εκδόσεις «Τσουκάτου»).
Τον Μάρτιο του 2005 επιμελήθηκε το cd «Τούτες οι μέρες τό ΄χουνε», με παραδοσιακά τραγούδια απ’ όλην την Ελλάδα (έκδ. ετ. Protasis), τα οποία ερμήνευσε ο Βαγγ. Κώτσου.[2] Την Λαμπρή της ιδίας χρονιάς, το cd «Πάσχα με τα χάλκινα», με παραδοσιακά τραγούδια της Μακεδονίας, (έκδ. ετ. Protasis), τα οποία ερμήνευσε ο Μ. Σαμαράς. Αμφότερα εκυκλοφόρησαν με την εφημερίδα «Ριζοσπάστης». Στις 11 Ιουνίου 2005 εγκαινιάσθηκε στο παλαιό τελωνείο του Λογγού στους Παξούς έκθεση με φωτογραφίες του και ενημερωτικό υλικό από κείμενά του για την Γαύδο, η οποία διήρκησε όλο το καλοκαίρι. Τον Αύγουστο του 2005 έλαβε το δίπλωμα του «Πρέσβη της Ελληνικής Λογοτεχνίας», από τις εκδόσεις “Universum” της Μεσσήνης Ιταλίας, καθώς τρία ποιήματά του μεταφράσθηκαν στα ιταλικά και συμπεριελήφθησαν σε σχετική ανθολογία που εξεδόθη στην γείτονα χώρα. Τον Σεπτέμβριο του 2005 ο Δήμος Παξών εξέδωσε σε ανάτυπο την μελέτη του συγγραφέως «Αρχαία ιστορία και τοπωνύμια των Παξών», που είναι μια σύντομη καταγραφή της αρχαίας ιστορίας των νησιδίων του Ιωνίου. Τον Νοέμβριο της ιδίας χρονιάς ξεκινά η συστηματική συνεργασία του με το περιοδικό «Αέροπος», στα ένθετα 16σέλιδα του οποίου γράφει κι επιμελείται την σειρά «Άγονη Γραμμή» αναφερομένη στα νησιά της Ελλάδος. Έτσι στην σειρά αυτή κυκλοφόρησαν τα ένθετα: «Παξοί, τα νησιά του ερωτικού πάθους του Ποσειδώνα» (τ. 64), «Γαύδος, η ομηρική Ωγυγία;» (τ. 66), «Φολέγανδρος, το νησί της Σελασφόρου Αρτέμιδος» (τ. 67-68), «Η Μεγίστη Κισθήνη το Καστελλόριζο» (τ. 68), «Σαμοθράκης περιήγησις: Στην “Δήλο” του Βορείου Αιγαίου» (τ. 69), «Διαπόντιοι Νήσοι: Οθρωνοί-Ερείκουσα-Μαθράκι» (τ. 70), «Αστυπάλαια: Η Τράπεζα των Θεών» (τ. 71). Άπαντα κυκλοφόρησαν και σε ανάτυπα. Τον Δεκέμβριο του 2005 κυκλοφόρησε επίσης σε ανάτυπο η εισήγησή του με τίτλο «Το μυκηναϊκό πέτρινο γεφύρι του Αρκαδικού Αργολίδος και τα άλλα αρχαία πέτρινα γεφύρια των Ελλήνων», από τα πρακτικά της Β΄ Επιστημονικής Συναντήσεως του Κέντρου Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών (ΚΕΜΕΠΕΓ) «Περί πετρογέφυρων… Γεφυριών Ιστορίες», που έγινε στην πόλη των Αθηνών, 20.12.2004. Τέλος προλόγισε το «Ημερολόγιο της Σελήνης» του Όμ. Ερμείδη και της Β. Χατζοπούλου (εκδ. «Πατάκη», 2005).
Τον Αύγουστο του 2006 και από τις εκδόσεις «Ερωδιός» της Θεσσαλονίκης, ξεκινά η έκδοση της σειράς βιβλίων του, με τίτλο «Περίεργα και παράξενα». Σε αυτήν κυκλοφόρησαν τα βιβλία «Πολιτική» (α΄ τ.), και «Ολυμπιακοί Αγώνες». Τον ίδιο μήνα, από την «Πωγωνήσια Βιβλιοθήκη» του γίνεται η τιμή να εκδοθεί ο σχολιασμός του επί ενός στρατιωτικού ημερολογίου του πολέμου του 1940. Κυκλοφόρησε υπό τον τίτλο «Το ημερολόγιο ενός λοχία από την Μερόπη Πωγωνίου στον πόλεμο του ΄40» και ήταν το 19ο βιβλίο της εν λόγω Βιβλιοθήκης. Τον Σεπτέμβριο του 2006 συνεργάσθηκε με το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της εκθέσεως «Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2006», με θέμα «Γαστρονομία και Γαστροανομία στο Διαδίκτυο "είμαστε ό,τι τρώμε"», στην οποία ο Γ. Λεκάκης επιμελήθηκε την ενότητα «Σαμοθράκη και κατσικάκι». Τον ίδιο μήνα, εκυκλοφόρησε και το πολυτελές λεύκωμά του με τίτλο «Σαμοθράκη-Ιερά Νήσος», από τις εκδόσεις «Ερωδιός».
Τον Δεκέμβριο του 2007 κυκλοφόρησε σε βιβλίο το έργο του «Βήσσανη: Τα πολυφωνικά τραγούδια της». Το βιβλίο συνοδευόταν και από ένα cd με 23 παραδοσιακά τραγούδια, που ερμήνευσαν κυρίες από το όμορφο αυτό πωγωνοχώρι της Ηπείρου (από τις εκδ. «Πολυμέσα Εκπαιδευτική Μηχανική»).
Τον Ιούλιο του 2008 κυκλοφόρησε από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» το έργο του «Αιγαίο-ετυμολογίες νήσων», όπου ετυμολογούνται 59 κατοικημένα νησιά του Αιγαίου, από τις ελληνικές τους ρίζες. Τον Αύγουστο του ιδίου έτους κυκλοφόρησε από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» το έργο του «Παραδοσιακές φορεσιές», ένα βιβλίο-λεύκωμα, με εικονογραφημένες τις περισσότερες των ελληνικών φορεσιών.[3] Τον Δεκέμβριο, κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Η άγνωστη Μικρά Ασία», ένα βιβλίο 420 σελ. για 11 «άγνωστες» αρχαίες ελληνικές πόλεις της Μ. Ασίας, από τις εκδ. «Κάδμος». Και προλόγισε και σχολίασε το έργο του Μενάνδρου «Γνώμαι μονόστιχοι», το οποίο απέδωσε έμμετρα η ηθοποιός Ζωή Φυτούση (εκδ. «Ερωδιός»). Η μελέτη του «Η Γαύδος και τα κεδρόμηλα», που συμπεριελήφθη στην ετήσια έκδοση του Δήμου Χανίων «Εν Χανίοις» (τ. 2ος, περ. 3η, Χανιά 2008) κυκλοφόρησε από τον ίδιο Δήμο σε ανάτυπα. Η μελέτη του «Αρχαία και σύγχρονα ιστορικά ναυάγια των ελληνικών θαλασσών-Η λαογραφία της θάλασσας», με πρόλογο του δύτη Κώστα Θωκταρίδη, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Action Press”, τον Ιούνιο του 2009 (και σε β΄ έκδ. τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς).
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009 έγραψε τα κείμενα για την παράσταση «Φλαμένκο-φάντο-ρεμπέτικο», που δόθηκε στο Ηρώδειο των Αθηνών! Ήταν μια τριεθνής (Ισπανίας-Ελλάδος-Πορτογαλίας) συνάντηση, του Πάκο Πένια, με τον Θανάση Πολυκανδριώτη και την «ιέρεια των fado» Ντούλτσε Πόντες. Τα κείμενα διάβασε ο Αλέξης Κωστάλας.
Το 2010 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Ίμβρος παιπαλόεσσα, το Ιερό νησί του Ερμού, τ’ ουρανού και των δακρύων…», με πρόλογο του προέδρου του Συλλόγου Ιμβρίων Αθηνών, Πάρι Ασανάκη, και του βυζαντινολόγου-αρχιμανδρίτη π. Παντελεήμονος Τσορμπατζόγλου (εκδ. «Ενδοχώρα»). Λίγο αργότερα κυκλοφόρησε το «Ελλάδος εγκώμιον», μια ανθολογία αποφθεγμάτων, φράσεων και αποσπασμάτων 300 και πλέον διασήμων προσωπικοτήτων – ελληνικών και ξένων - για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της (εκδ. «Κάδμος»). Τον Νοέμβριο της ιδίας χρονιάς συμμετείχε σε έκθεση φωτογραφίας για την Ίμβρο στην Ξάνθη, έκθεση που μεταφέρθηκε τον Ιανουάριο του 2011 στην Αθήνα.
Το 2011 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Παξοί – Τα νησιά του πάθους», ένα πολυτελές λεύκωμα 200 σελ. υπό την αιγίδα του Δήμου Παξών, με πρόλογο του δημάρχου Παξών, κ. Σπ. Μπογδάνου (εκδ. «Ερωδιός»).
Το 2012 κυκλοφόρησε η έρευνά του «Αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών στην Ελλάδα επί Κατοχής», βασισμένη σε μια επίσημη έκθεση του υπ. Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, του 1946! Και το βιβλίο του «Μουσικής Μύηση», που αναφέρεται στα μύχια μυστικά της μουσικής τέχνης.
Η επιτυχία του βιβλίου των "Αρχαιοκαπηλιών των Γερμανών", που έθεσε και τα κλεμμένα πολιτιστικά αγαθά μας στο τραπέζι των διεκδικήσεων των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, οδήγησε στην συγγραφή ενός δεύτερου μέρους, στην ουσία, με τον εύγλωττο τίτλο «Ναζί: Οι βάρβαροι του 20ού αιώνα» (2013).
Είναι μέλος της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ). Μάλιστα, τον Δεκέμβριο του 2011 η ΕΜΑΕΜ, δια του προέδρου της. καθηγητού κ. Στ. Παπαμαρινόπουλου, επ’ ευκαιρία της 5ετούς λειτουργίας της, τον βράβευσε στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών για την εν γένει προσφορά του στην έρευνα.
Επίσης, το «Καφενείο των Ιδεών» σε συνεργασία με τον Όμιλο UNESCO Πειραιώς και Νήσων του απένειμαν το μετάλλιο «Μ. Αλέξανδρος», το 2012, «για την κοινωνική προσφορά του» και «για την ευδόκιμη πορεία του στον τομέα τον οποίο υπηρετεί», αντιστοίχως.
Ως σατιρικός ποιητής, με το ψευδώνυμο Διόνυσος Μέθης καυτηρίαζε συχνά τα συμβαίνοντα στον... αιώνα του, μέσα από τις στήλες του «Κέρδους» και του περιοδικού «Τεχνική Εκλογή», κυρίως...
Ανθολογείται και αναφέρεται σε διάφορα βιβλία, όπως στην τρίτομη «Ιστορία του Κερατσινίου» του Π. Τσουτάκου, την δίτομη «Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας» του Αλ. Κουτσούκαλη (εκδ. «Ιωλκός», 1989), το βιβλίο «Εικαστικές, Θεατρικές, Λογοτεχνικές Παρουσίες» (που εκδόθηκε για τα 60 χρόνια του Δήμου Κερατσινίου, το 1994), το βιβλίο «40 τραγούδια της πόλης των Σερρών» του Γ. Κ. Αγγειοπλάστη (Σέρρες 1994), το βιβλίο «Λεξικό της ελληνικής μουσικής» του Τ. Καλογερόπουλου (εκδ. «Γιαλλελή», 2001), κ.ά.
Ενώ υπάρχει ειδική λήμμα για τον Γ. Λεκάκη, στα βιβλία:
Ø   «Who is who δημοσιογράφων» (εκδ. «Interad», 1996),
Ø   Στον 15ο τόμο της «Μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας-Από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα» του Χάρη Πάτση, και
Ø   «Λεξικό της Ελληνικής Διανόησης» (τ. β΄), που εξέδωσε η Αμφικτυονία Ελληνισμού στην Θεσσαλονίκη, το 2008.
Ø   «Λαϊκό τραγούδι-Η αυθεντική Ιστορία» του National Geographic, στον τόμο «Λεξικό Εργογραφία» (παράρτημα 1).
Προλόγισε στο βιβλίο «Η Αναδρομή-Γυναικείες μορφές του παρελθόντος με προσφορά στον ελληνικό υγειονομικό χώρο», που επιμελήθηκε ο δρ. Ν. Χ. Ραζής (2008).
Τα βιβλία του και τα κείμενά του αναφέρονται στις βιβλιογραφικές επιλογές πολλών μελετών και βιβλίων άλλων συγγραφέων, ενώ έχει περισσότερες από 200 ετεροαναφορές.
Έγραφε κείμενα για την εκπομπή του Mega Channel «Απίστευτα κι όμως ελληνικά» (παραγωγή της «Steffi»), στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Γ. Ζουγανέλης, ο Σ. Μπουλάς, κ.ά.
Ακόμα, έχει ασχοληθεί με τη διαφήμιση, γράφοντας κείμενα-σενάρια, τραγούδια και διαφημιστικά jingles για διάφορα προϊόντα και σενάρια για περισσότερα από 60 ντοκυμανταίρ (με την ΕΡΤ, τις «Φρυκτωρίες», κ.ά.).
Τέλος, ως καθηγητής έχει διδάξει σε διάφορες σχολές (Ελληνική Αγωγή, Mixing is Art, Φρονείν, κ.ά.) και σεμινάρια της ΕΟΚ, Λαογραφία-Μυθολογία, Εθνογραφία, Ιστορία Μουσικής, Δημοσιογραφία, Παραγωγή Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης, κ.ά. Στην «Ελληνική Αγωγή» μάλιστα, ήταν και ο υπεύθυνος του προγράμματος «Ελλάδος περιήγησις», με εκδρομές και ξεναγήσεις του, σε όλη την Ελλάδα.

ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ

Κείμενά του έχουν δημοσιεύσει οι εφημερίδες «Ρωμιοσύνη» (την πρώτη συνεταιριστική εφημερίδα των δημοσιογράφων στην Ελλάδα) και, πλην των προαναφερομένων, στο «Κέρδος» (1985-94), στην «Νέα Αυριανή» (στήλη χρονογραφήματος «Ήχος πλάγιος» 1997), στην «Θεσσαλονίκη» (στήλη «Πάνω απ’ τ’ αυλάκι» 1998), και ως αρχισυντάκτης στις «Χρυσές Σελίδες» του «Ελεύθερου Τύπου» (1995), κ.ά.
Από τον Μάρτιο του 2000 γράφει στην εφημερίδα «Ελευθερία» του Λονδίνου, όπου κρατά την στήλη «Ελλάδος μεγαλείον».
Από το 2001 κατέγραφε τα ήθη και τα έθιμα της Ελλάδος, μέσα από την σελίδα «Λαογραφία» του «Έθνους της Κυριακής». Επρόκειτο για την μοναδική συστηματική στήλη λαογραφίας στον ελληνικό Τύπο. Από το 2003 στην ίδια εφημερίδα γράφει την στήλη «Ελληνικό Λεξικό».
Από το 2005 έγραφε στο περιοδικό «Γεωτρόπιο» της «Ελευθεροτυπίας» του Σαββάτου.
Από τον Ιούλιο του 2011 έγραφε στο περιοδικό «Φαινόμενα» της εφημερίδος «Ελεύθερος Τύπος».
Από το 2014 γράφει την ημερήσια στήλη με τίτλο «Κόντρα Φως» στην εφημερίδα «Κόντρα News».
Από το 2015 γράφει και παρουσιάζει διάφορα λαογραφικά θέματα στις πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές του Κρατερού Κατσούλη και της Κατερίνας Καραβάτου («Στα καλά καθούμενα», «Έτοιμο το πρωινό» του καναλιού «Ε»).
Κείμενά του έχουν επίσης δημοσιευθεί και σε μια σειρά επαρχιακών εντύπων:
·  «Αγώνας» της Κρήτης,
·  «Βήμα» Αιγιαλείας,
·  «Έκδοση» Ελασσόνος,
·  «Ενδοχώρα» Αλεξανδρουπόλεως,
·  «Ενημέρωση» Ιονίων νήσων και Δυτικής Ελλάδος,
·  «Ευβοϊκό Χωριό» Ευβοίας,
·  «Ηπειρωτικό Μέλλον» και «Ηπειρωτικά Νέα» Ηπείρου,
·  «Ματιές» και «Παρατηρητής» Αργολίδος,
·  «Μεσόγειος» Κρήτης,
·  «Πρόοδος» Ρόδου,
·  «Χρόνος» Κομοτηνής,
·  «Χρονικά Κισάμου και Σελίνου» Χανίων, κ.ά.
Θέματά του, πάντα, ο πολιτισμός και δη ο ελληνικός κατά τόπους.
Στο περιοδικό “Primus” έγραφε και επιμελείτο ένα ειδικό ένθετο με τίτλο «Οι κρασοπόλεις της Ελλάδος», με την ιστορία και τη λαογραφία πόλεων και περιοχών που παράγουν ξεχωριστό και φημισμένο οίνο.
Έχει γράψει κείμενα και σε πολλά περιοδικά («Αγορά», «Ελληνική Αγωγή», «Ελληνικό Πανόραμα», «Ελληνόραμα», «Εξάντας» Βερολίνου, «Έρευνα», «Ιατρικός Τύπος», «Ιδεοθέατρον», «Ιστοριογνωσία», «Νέμεσις», «Νόστος», «Πάλκο», «Πάντα», «Τεχνική Εκλογή», «Τότε», κ.ά.). Έγραφε και επιμελείτο το μουσικό περιοδικό «Stereo» (1983-85), το εμπορικό «Βιτρίνα» (1989-91), το καλλιτεχνικό «Πίστα» (το 1996), το τηλεοπτικό «Relax TV» (1996), τα «Ανεξήγητα» (της εφημ. Φρέντο», 2016), και πάντα το κύριο θέμα του ήταν τα πολιτιστικά.
Έγραφε, επίσης, το σενάριο του πρώτου καθαρά ελληνικού πολιτικού κόμικ "Ο Καρμανλιάν και οι τρεις κομματοφύλακες" (σκίτσα Θ. Μουτζουρίδη).
Κείμενά του συμπεριέλαβε η δίτομη έκδοση «Εγκυκλοπαίδεια των Ελλήνων» (εκδ. «Κάδμος», 2007). Αποσπάσματα από κείμενά του, κριτικές, συνεντεύξεις και μελέτες του έχουν συμπεριλάβει σε βιβλία τους και πολλοί καλλιτέχνες (όπως η Δήμητρα Γαλάνη στο "Άνω τελεία", η Καίτη Γκρέυ στο βιβλίο που έγραψε γι' αυτήν ο Γιάννης Φλέσσας, με τίτλο τ' όνομά της, το 1994, κ.ά.).
Από το 1983 εργάζεται σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς, γράφοντας κείμενα ή και παρουσιάζοντάς τα. Αρχίζει από την ΕΡΑ-4 ("Μουσικό μωσαϊκό") και μεταπηδά από τους πρώτους στην "ελεύθερη ραδιοφωνία" το 1986:
·  Στο  "Κανάλι  1" του Πειραιώς ("Τέχνη είναι... θα περάσει"),
·  Στο "Ράδιο Καταναλωτής" ("Κάθε μέρα 1 με 3" και "΄60 ήταν και πέρασε"),
· Στο "Ράδιο Όλυμπος" ("Και τώρα σόδα... για να… χωνέψετε το ελληνικό τραγούδι" και "Δισκομανία"),
·  Στο "Ράδιο Βερόνικα" ("Τα ονειροδρόμια της βροχής"),
·  Στο «Ράδιο Ηρόδοτος» («Πανσέληνη Ελλάδα»),
·  Το 2008-2009 έγραφε και επιμελείτο το πεντάλεπτο «Για τα πανηγύρια» στην εκπομπή «Έξοδος» του "Καναλιού 1" του Πειραιώς.
·  Από το 2014 στο «901 Παραπολιτικά στα FM» («Κάνουμε την νύχτα μέρα»), μαζί με τους Α. Μαζαράκη, Γ. Τσαγκρινό, κ.ά.
Πολλές από τις εκπομπές αυτές αναμετέδωσαν πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Τον Φεβρουάριο του 1994 γιόρτασε τα 10 του χρόνια στο ραδιόφωνο, σε μια βραδιά στην οποία παραβρέθηκαν όλοι: Φίλοι, συνεργάτες, και τραγουδιστές, που έχουν τραγουδήσει τραγούδια του και βραβεύθηκε για την προσφορά του, από τη Διαβαλκανική Επιτροπή Μουσικής, την Ένωση Ελλήνων Διευθυντών Χορωδίας, Χορωδών και Χορωδιών και την Πανελλήνια Ένωση Καθηγητών Μουσικής. Τον Σεπτέμβριο του 2003 ο Σύνδεσμος των εν Ελλάδι Τουριστικών και Ταξειδιωτικών Γραφείων (HATTA) διοργάνωσε, όπως κάθε χρόνο, μεγάλη βραδυά για τον τουρισμό στο Ζάππειο Μέγαρο Αθηνών, όπου βράβευσε τον Γ. Λεκάκη για «την εν γένει προσφορά του στον πολιτισμό και την πολιτιστική αρθρογραφία του».
Τον Ιανουάριο του 2010 το περιοδικό «Ιχώρ», γιορτάζοντας τα 100 τεύχη του, βράβευσε διάφορους πνευματικούς ανθρώπους για τις ελληνικές αξίες που υπερασπίζονται. Μεταξύ αυτών και τον Γ. Λεκάκη.
Το καλοκαίρι του 2015 ο Σύλλογος Φιλομήρων εβράβευσε στην Ιθάκη τον Γιώργο Λεκάκη για την όλη προσφορά του στην Ιθάκη, τα ομηρικά έπη και την Οδύσσεια, με το βραβείο «Οδυσσέα και Πηνελόπης».

Ως στιχουργός

Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει όλες οι μεγάλες κυρίες του λαϊκού μας τραγουδιού, όπως: Η Καίτη Γκρέυ, η Γιώτα Λύδια, η Άννα Χρυσάφη, η Πόλυ Πάνου.
Κλασικοί λαϊκοί ερμηνευτές, όπως: Ο Σταμάτης Κόκοτας, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Μιχάλης Μενιδιάτης, η Δούκισσα, η Λίτσα Διαμάντη, η Πίτσα Παπαδοπούλου, ο Γιώργος Μαργαρίτης, ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος, o Πασχάλης Τερζής, ο Βασίλης Καρράς[4], ο Νότης Σφακιανάκης, η Γλυκερία, ο Μανώλης Λιδάκης, η Λιζέττα Νικολάου, ο Κώστας Καρουσάκης, ο Ηλίας Κλωναρίδης, ο Λεωνίδας Βελής, ο Γιώργος Γερολυμάτος, ο Ηλίας Μακρής, ο Σταύρος Φωτιάδης, κ.ά.
Ερμηνευτές του λεγόμενου «έντεχνου» ελληνικού τραγουδιού, όπως: Η Ελένη Δήμου, ο Χάρης & ο Πάνος Κατσιμίχας, ο Μπάμπης Στόκας, ο Κώστας Μάντζιος, ο Βασίλης Παϊτέρης, ο Γιάννης Δημητράς, ο Πέτρος Παντέλογλου, η Μαριάννα Ζορμπά, η Γεωργία Βεληβασάκη, κ.ά.
Νεότεροι λαϊκοί ερμηνευτές, όπως: Ο Γιάννης Πλούταρχος, ο Νίκος Νομικός, ο Θέμης Αδαμαντίδης, ο Γιάννης Κατέβας, η Κατερίνα Στανίση, ο Άγγελος Διονυσίου, ο Γιώργος Καμπουρίδης, ο Αντύπας, ο Λευτέρης Πανταζής, η Άντζελα Δημητρίου, ο Νίκος Μακρόπουλος, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Κώστας Μπίγαλης, η Άννα Φωτίου, η Δήμητρα Παπίου, η Μαρίνα Βλαχάκη, η Ελένη Νταράλα, ο Χρήστος Πάζης, ο Αντώνης Παπαϊωάννου, ο Δημήτρης Τσαουσάκης, η Τζίνα Σπηλιωτοπούλου, ο Νίκος Ρωμανός, ο Πέτρος Τζαμτζής, η Ελίνα Παπανικολάου, η Ελένη Αντωνιάδου, η Νανά Παναγιώτου, η Νάσια Κονιτοπούλου, ο Γιώργος Δασκουλίδης, ο Νίκος Ιακωβίδης, ο Μανώλης Σαμαράς, ο Κώστας Καραφώτης, ο Γιάννης Λυμπέρης, η Μήδεια, ο Ηλίας Ρουσάκης, η Έφη Κοντού, η Ειρήνη Μερκούρη, ο Γιώργος Ρήγας, ο Σώζος Λυμπερόπουλος, ο Διαμαντής, η Κορίνα Λεγάκη, ο Γιάννης Κοκκάκης, Εύα Μοσχολιού, κ.ά.
Ερμηνευτές του μοντέρνου τραγουδιού, όπως: Ο Χρήστος Δάντης, η Μπέσσυ Αργυράκη, ο Γιώργος Πολυχρονιάδης, η Λία Βίσση, ο Γιώργος Αλκαίος, η Χριστίνα Φαρμάκη, η Βικτώρια Χαλκίτη, η Χριστίνα Αναγνωστοπούλου, η Αμάντα, η Λένα Παπαδοπούλου, η Χρυσώ Σταματοπούλου, η Άννα Ρόσση, κ.ά.
Διάφορα συγκροτήματα, όπως: Οι αδελφοί Κατσάμπα, οι Ζιγκ-Ζαγκ, η Οπισθοδρομική Κομπανία, τα Παιδιά του Οδυσσέα, ο Νότιος Άνεμος, οι Αρμός, κ.ά. Χορωδίες, όπως η Παιδική του Δημ. Τυπάλδου, η Παιδική της Άνδρου, κ.ά.
Αλλά και ηθοποιοί, όπως: Η Μαίρη Χρονοπούλου, η Σωτηρία Λεονάρδου, ο Στάθης Ψάλτης, ο Γιώργος Μπαγιώκης, η Βίκυ Παππά, ο Δήμος Μυλωνάς, ο Νίκος Αβαγιανός, κ.ά.
Τους στίχους του έχουν μελοποιήσει οι σημαντικότεροι συνθέτες, όπως οι: Απόστολος Καλδάρας, Γιώργος Ζαμπέτας, Θόδωρος Δερβενιώτης, Μάνος Λοΐζος, Μίμης Πλέσσας, Στέλιος Ζαφειρίου, Γιώργος Κριμιζάκης, Γεράσιμος Λαβράνος, Γιάννης Σταματίου (Σπόρος), Δημήτρης Μηλιός, Χρήστος Νικολόπουλος, Τάκης Μουσαφίρης, Γιάννης Παλαιολόγος, Σπύρος Παπαβασιλείου, Νάκης Πετρίδης, Θανάσης Πολυκανδριώτης, Τάκης Σούκας, Γιάννης Σπανός, Στέλιος Βλαβιανός, Γρηγόρης Τζιστούδης, κ.ά. Αλλά και νεώτεροι, όπως οι (αλφαβητικά): Παύλος Αλεξίου, Θάνος Ανδριάς, Παναγιώτης Αποστολίδης, Γιάννης Αργυρός, «Αρμός», Σπύρος Αρσένης, Θανάσης Βασιλάς, Γιώργος Γεωργόπουλος, Μάκης Γιαπράκας, Γιάννης Γκιούρας, Γιώργος Γρηγοριάδης, Γιάννης Δημητράς, Γιάννης Εμμανουηλίδης, Γιάννης Ζαχαρόπουλος, Θανάσης Ζαχαρόπουλος, Νίκος Ζέρβας, Χρήστος Ζέρβας, Μαριάννα Ζορμπά, Βασίλης Ηλιάδης, Γιάννης Ιωαννίδης, Χάρης Καλούδης, Δημήτρης Καπηλίδης, Μανώλης Καραντίνης, Νίκος Κασιμάτης, Τόλης Κόκκινος, Δημήτρης Κορδατζής, Κατερίνα Κόρου, Γιάννης Κουρκουμέλης, Στέφανος Κυπριώτης, Παντελής Κωνσταντινίδης, Γιάννης Λιονάκης, Τάκης Μαγκαφάς, Μανώλης Μανουσέλης, Δημήτρης Μαργετάκης, Στέλιος Μαρής, Χρήστος Μαυράκης, Νίκος Μπαξεβάνης, Ηλίας Μπάσιος, Γιάννης Νικολαΐδης, Γιάννης Νικολάου, Ευριπίδης Νικολίδης, Θοδωρής Παπαδόπουλος, Θύμιος Παπαδόπουλος, Νίκος Παπαδόπουλος, Χάρης Παπαδόπουλος, Αντώνης Πετρίδης, Κώστας Πίτσος, Γιώργος Πολύζος, Δημήτρης Ρακιντζής, Νίκος Ρωμανός, Αντώνης Σκόκος, Αντώνης Στεφανίδης, Παναγιώτης Στεργίου, Γιώργος Στράγκας, Μιχάλης Τερζής, Τάκης Τσαγκουρνός, Σάκης Τσιβγούλης, Χάρης Χαλκίτης, Τάσος Χαμουρτιάδης, Δημήτρης Χιονάς, κ.ά.
Θυμίζουμε ότι ο Λεκάκης είναι ο κύριος «υπεύθυνος» της επαναφοράς όλων των λαϊκών κυριών στο δισκογραφικό προσκήνιο, όπως το αναγνώρισε και το περιοδικό «Πάλκο»[5], όταν το 1993, σε πείσμα των καιρών και των... δισκογραφικών εταιριών, έκανε δίσκο με την κυρία Καίτη Γκρέυ, και μετά και με την κυρία Γιώτα Λύδια (1994), και την κυρία Πόλυ Πάνου (1995) και τέλος, το 1997, και με την κυρία Άννα Χρυσάφη!..
Επιμελήθηκε διάφορα καλλιτεχνικά προγράμματα σε κέντρα κατά καιρούς, όπως στην «Λαλέουσα» (με Ζ. Καπούγια - Γ. Πολυχρονιάδη), τον «Δία» (με Σωτ. Μπέλλου-Χ. Λαμπράκη - Γ. Καμπουρίδη), αλλά και το «Michel», το 1984, όπου πρώτος είχε τη φαεινή ιδέα της συνεργασίας δυο συνθετών με τα πιάνα τους επί πίστας, αντί του καθιερωμένου σχήματος με πρωταγωνιστές τραγουδιστές, και στο οποίο επί κεφαλής ήταν ο Γ. Σπανός και ο Γ. Χατζηνάσιος. Μια συνεργασία που με τίτλο «Μουσική πρόκληση» κυκλοφόρησε και σε δίσκο.
Από το 1981 ως το 1985 χρημάτισε παραγωγός στην δισκογραφική εταιρία "Polyphone" του κ. Δημ. Πολίτη. Αργότερα ως παραγωγός συνεργάσθηκε και με την δισκογραφική εταιρεία RiA Music του κ. Α. Γκολφίδη.
Το 1985 γίνεται μέλος της Ένωσης Μουσικοσυνθετών - Στιχουργών Ελλάδας (ΕΜΣΕ).
Τον Ιούλιο του 1986 διαγωνίζεται στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Ιθάκης, με τον κύκλο δουλειάς «Ξεχασμένος στα μινόρε», που μελοποίησε ο Νικόλας Βαφειάδης[6] και ερμήνευσε ο Μ. Λιβιεράτος, όπου για μία ψήφο χάνει το πρώτο βραβείο.
Την άνοιξη του 1988 εκπροσωπεί την Ελλάδα στο Ανοιξιάτικο Φεστιβάλ Φιλίας και Τέχνης της Λ. Δ. της Κορέας, με τραγούδια του που μελοποίησε ο Κύπριος συνθέτης Αδ. Κατσαντώνης.
Είναι μέλος της Εθνικής Ελληνικής Επιτροπής Πρωτοβουλίας για την Μουσική στα Βαλκάνια. Ηταν σύνεδρος στο Α' και Β' Συνέδριο Βαλκανικής Μουσικής, στην Αράχοβα (22-24.5.1992) και τις Σέρρες (26-28.5.1995), αντίστοιχα.
Τον Μάιο του 1994 επιμελήθηκε (μαζί με την κόρη του συνθέτη, Χρύσα Παπαϊωάννου) την συναυλία στην μνήμη του παλαιού ρεμπέτη και μεγάλου συνθέτη του λαϊκού τραγουδιού, Γιάννη Παπαϊωάννου. Η συναυλία κυκλοφόρησε και σε δίσκο με την επιμέλειά του, με τίτλο «Μια βραδιά για τον μπαρμπα-Γιάννη» (τον Μάρτιο του 1995, από την FM Records).
Το 1996 έγινε μέλος της ΑΕΠΙ. Την ίδια χρονιά, το τραγούδι του «Ο ήλιος μου» συμπεριλήφθηκε στο δίσκο «Europa» του Will Tura, στο οποίο ο δημοφιλής Βέλγος καλλιτέχνης τραγουδούσε 16 τραγούδια σε ισάριθμες ευρωπαϊκές γλώσσες!
Το 1996 και το 1997 ήταν τιμητική επιτροπή του 7ου και 8ου, αντίστοιχα, Μουσικού Φεστιβάλ Άνδρου, που οργάνωσε ο Μουσικός Σύλλογος του νησιού.
Το 1998 ήταν στην τιμητική καλλιτεχνική επιτροπή της 2ης Παγκόσμιας Μουσικής Συνάντησης Γυναικών. Επίσης έγραψε στίχους για τα τραγούδια της κινηματογραφικής ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Όλα είναι δρόμος»[7] και έκανε παραγωγή στον δίσκο «Από τον κινηματογράφο και το θέατρο» του Μίκη Θεοδωράκη, τραγούδια που απέδωσε η Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων του Δήμου Πατρών[8] και ερμήνευσε ο ηθοποιός Γιάννης Μπέζος. Την ίδια χρονιά, το περιοδικό «Δίφωνο» τον αναφέρει ως τον 6ο στιχουργό της ελληνικής δισκογραφίας, από άποψη παραγωγικότητος εκείνης της χρονιάς.
Τον Σεπτέμβριο του 1999 συμμετέχει με το τραγούδι του «Βυζαντινό μου»[9] στο 2ο Φεστιβάλ Λαϊκού Τραγουδιού «Τσιτσάνεια», στα Τρίκκαλα. Ενώ το τραγούδι του «Αν η αγάπη είναι αγάπη»[10] χρησιμοποιήθηκε ως τραγούδι τίτλων της τηλεοπτικής σειράς «Βερόνικα».
Το 2001 έγραψε τους στίχους για τις ανάγκες του μυθιστορήματος της Φ. Λυγούδη «Μόνο για μισή ώρα» (εκδ. «Ερωδιός»).
Το 2004 έγραψε και παρουσίασε μαζί με το Πολυφωνικό Συγκρότημα Κτισμάτων του Βαγγέλη Κώτσου την παράσταση «Ηπειρόραμα» στο «Καφεθέατρο Αθηνών», με κείμενα και φωτογραφίες δικές του, σε συνδυασμό με πολυφωνικά τραγούδια της Ηπείρου, από το προαναφερόμενο σχήμα.
Τον Σεπτέμβριο του 2006 ήταν κριτική επιτροπή[11] στον 9ο Διαγωνισμό Λαϊκού Τραγουδιού «Τσιτσάνεια 2006». Στις 2 Νοεμβρίου, το ανέκδοτο τραγούδι του «Κάτω στον γιαλό» (σε μουσική Θαν. Πολυκανδριώτη) ερμήνευσαν η Γλυκερία και η Παιδική Χορωδία Δημ. Τυπάλδου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε μια συναυλία που στόχο είχε την δημιουργία ξενώνα δίπλα στο ογκολογικό νοσοκομείο «Άγιοι Ανάργυροι», στον οποίο θα φιλοξενούνται καρκινοπαθείς που έχουν οικονομικά προβλήματα και οι συνοδοί τους, και την οποία διοργάνωσε ο Σύλλογος Φίλων του Γενικού Ογκολογικού Νοσοκομείου «Οι Άγιοι Ανάργυροι».
Στο αφιέρωμα του Δήμου Αθηναίων, για τον Στέλιο Καζαντζίδη, με τίτλο «Στέλιος Καζαντζίδης, τ’ αχνάρια ενός μύθου», που έλαβε χώρα στην «Τεχνόπολι» (5-10 Μαΐου 2008) και επιμελήθηκαν η Βάσω Καζαντζίδη, ο Πάνος Υφαντής και μουσικά ο Θανάσης Πολυκανδριώτης, ήταν εκ των βασικών ομιλητών (μαζί με τους Γιώργο Λιάνη, Σεραφείμ Φυντανίδη και Λευτέρη Παπαδόπουλο).
Το 2013 επιμελήθηκε τα μουσικά αφιερώματα στον Μίμη Πλέσσα (με τον ίδιο τον συνθέτη στο πιάνο) τον Κώστα Χατζή και τον Γιώργο Ζαμπέτα, στο ιστορικό καφέ «Κήπος» των Χανίων.






[1] Ο παππούς του Γ. Λεκάκη, πατέρας της μητέρας του, Ιωάννης Α. Μιχαηλίδης, ήταν ήρωας του πολέμου του '40. Πέθανε από κακουχίες πολέμου, το 1942, σε ηλικία μόλις 32 ετών. Ήταν δεινός ιππέας και κολυμβητής στον στρατό. Και όταν χόρευε ζεϊμπέκικο δάγκωνε το τραπέζι με τα δόντια του και το σήκωνε στον αέρα, με όλα τα πιάτα και τα ποτήρια επάνω! Είχε γεννηθεί στα Άδανα της Μ. Ασίας, απ' όπου ήλθε παιδί στο Πλατύ Ημαθίας. Απόκτησε ένα παιδί, την Αναστασία Μιχαηλίδου, με την Γαρυφαλλιά Πριονιστή και αργότερα ερωτεύθηκε την Σεβαστή Μπαραμπέτη, από την Κατερίνη. Οι δικοί της όμως δεν του την έδωσαν, γιατί ήταν στρατιώτης, και ο Ιωάννης την έκλεψε. Μαζί της απέκτησε δυο παιδιά, την Αικατερίνη και τον Δημητράκη ΜιχαηλίδηΟ πατέρας του, Αβραάμ Μιχαηλίδης είχε αποκτήσει 7 παιδιά: Τον Ιωάννη, τον Μιχάλη, τον Σταύρο, την Σοφία, την Στέλλα, και την Εύα. Η μεγαλύτερη θυγατέρα του, όμως, δεν κατάφερε να μπει στην βάρκα, με τους πρόσφυγες της οικογενείας της, κι έμεινε πίσω. Αργότερα έμαθαν πως φυγαδεύθηκε στην Συρία, αλλά δεν έμαθαν ποτέ νέα της...
[2] Υπό τον τίτλο «Αποκριάτικα τραγούδια» (και ερμηνεία Βαγγ. Κώτσου, Ν. Χατζόπουλου, Γ. Βιτζηλαίου, πάλι από τις εκδ. «Πρότασις»), επανακυκλοφόρησαν μαζί με την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», της Κυριακής 5 Μαρτίου 2006.
[3] Σε εικονογράφηση Ιω. Δήμου. Και συνεργασία του Λυκείου Ελληνίδων.
[4] Το τραγούδι του Γ. Λεκάκη σε μουσική Χρ. Ζέρβα που είπε ο Β. Καρράς με τίτλο «Τα ’χω με τον εαυτό μου» ακουγόταν στην ταινία «Ας περιμένουν οι γυναίκες» του Στ. Τσιώλη (1998).
[5] τ. 28, Φεβρουάριος 1995.
[6] Μετέπειτα πολεμικός ανταποκριτής της τηλεόρασης του Antenna.
[7] Σε μουσική Μάκη Γιαπράκα.
[8] Υπό την διεύθυνση του Θανάση Τσιπινάκη. Ο δίσκος κυκλοφόρησε από την RiA Music.
[9] Μουσική Δημήτρη Ζεέρη και ερμηνεία Πασχάλη Τόνιου.
[10] Σε μουσική διασκευή Βασίλη Ηλιάδη και ερμηνεία Δημήτρη Θανόπουλου.
[11] Πρόεδρος αυτής ήταν ο Θαν. Πολυκανδριώτης και λοιπά μέλη η τραγουδίστρια Χαρούλα Λαμπράκη, ο παραγωγός Άγγελος Σφακιανάκης, και η υπεύθυνη της χορωδίας Τρικάλων Αναστασία Κασιώλα.